Anlık bildirimleri doğru kurgulamak: Ürün ekipleri için pratik bir rehber

Anlık bildirimler, birinin telefonundaki bir uygulamayı neredeyse hiç sürtünme olmadan doğrudan yeniden açtırabilen az sayıdaki ürün aracından biridir: Ne reklam harcaması ne de aşılması gereken bir e-posta açılma oranı vardır; yalnızca kilit ekranında beliren bir mesaj. Bu güç, onları kötüye kullanmayı bu kadar kolaylaştıran şeyin ta kendisidir ve pek çok uygulamada kullanıcıların çoğunluğunun, uygulamayı yükledikten sonraki ilk birkaç hafta içinde bildirimleri sessizce kapatmasının nedeni de budur.

İnsanlar bildirimleri neden kapatır?

Birinin bildirimleri kapatmasına nadiren tek bir kötü bildirim neden olur. Neredeyse her zaman bir örüntü söz konusudur: çok fazla bildirim, çok sık, kişinin gerçekte umursamadığı konularda ve faydalı değil rahatsız edici hissettiren anlarda. Birinin uygulamanızın bildirimini gördüğündeki ilk refleksi “okumadan kaydırıp geçmek” olduğunda, bildirimleri resmen kapatmış olsun ya da olmasın, ilişki fiilen sona ermiştir; kapatmak da genellikle bir sonraki adımdır.

İnsanların açık tuttuğu bildirimleri sessize aldıklarından ayıran ne?

Sıklık yerine alaka

Tüm kullanıcılara toplu olarak gönderilen bir duyuru değil, kişinin uygulamada gerçekte yaptıklarına dayanan ve onu alan kişi için gerçekten faydalı olan bir bildirim ilgiyi hak eder. Segmentasyon burada çoğu ekibin başta varsaydığından daha önemlidir: Birinin her gün zaten kullandığı bir özellik hakkındaki bildirim, aynı mesajın o özelliğe hiç dokunmamış birine gönderilmesinden çok farklıdır.

Kampanya takvimine değil, kişiye saygı gösteren zamanlama

Birinin uygulamayı gerçekte nasıl ve ne zaman kullandığına uygun bir zamanda gönderilen bildirim, kampanyaları planlayan ekip için uygun olan sabit bir saatte gönderilen aynı mesajdan daha iyi performans gösterir. Mümkün olduğunda, her kişinin kendi kullanım alışkanlıklarına dayanan zamanlama, tüm kullanıcı kitlesine tek bir saatte yapılan toplu gönderimden daha iyi sonuç verir.

Metnin kendisinde açık ve somut bir değer

“Uygulamaya geri dönün” geri dönmek için bir neden değildir. Belirli ve somut bir neden belirten bir bildirim (bir fiyat düştü, bir yanıt geldi, bir görevin süresi doluyor) kişinin dikkatine saygı gösterir ve ona dolgu gibi okunan belirsiz bir dürtme yerine verebileceği gerçek bir karar sunar.

İzni doğru anda istemek

Bildirim iznini, kişi uygulamayı ilk kez açtığı anda, henüz hiçbir değer görmeden istemek, en yaygın ve en kolay önlenebilir hatalardan biridir; bu, en az bağlama sahip ve “evet” cevabı alma ihtimali en düşük istektir. İzni, kişi anlamlı ilk işlemini tamamladıktan sonra, bir bildirimin değeri (bir yanıt, bir onay, bir güncelleme) bağlam içinde apaçık ortadayken istemek belirgin biçimde daha iyi sonuç verir.

Kontrolü kullanıcıya vermek

Kullanıcıların ya hep ya hiç türünden tek bir anahtar yerine hangi bildirim kategorilerini istediklerini seçebilmesi, bir kategori onları ilk kez rahatsız ettiğinde tüm bildirimleri kapatmak yerine daha fazla kişinin en azından bazı bildirimlerle etkileşimde kalmasını sağlar. Ayarlar ekranında küçük bir ek iş gerektirir ve korunan etkileşimle kendini fazlasıyla amorti eder.

Pratik bir kontrol listesi

Herkese gönderilen tek bir liste yerine gerçek kullanıcı davranışına göre segmentasyon yapın.
Sıklığı bilinçli olarak sınırlayın ve bildirimleri kapatma oranını açılma oranı kadar yakından takip edin; güveni tüketip tüketmediğinizi size söyleyen metrik odur.
Genel bir çağrı yerine uygulamayı açmak için belirli ve somut bir neden belirten metinler yazın.
Bildirim iznini ilk açılışta değil, uygulamada gerçek ve olumlu bir anın ardından isteyin.
Ya hep ya hiç türünden tek bir anahtar yerine ayrıntılı bildirim tercihleri sunun.

Anlık bildirim stratejisini doğru kurgulamak (yalnızca teknik entegrasyonu değil, zamanlama, segmentasyon ve izin istekleri etrafındaki kararları da) Burncode'da her mobil uygulama geliştirme projesinde ürün kurgusunun içine yerleştirdiğimiz bir konudur. Çünkü insanlara kendisini görmezden gelmeyi öğreten bir bildirim sistemi, hiç bildirim olmamasından daha kötüdür.